27-11-09

Lang geleden...

Het is alweer een hele tijd geleden sinds mijn laatste blogbericht. Wel ik moet toegeven dat ik de laatste maand niet echt de goesting en ispiratie had om hier iets neer te schrijven. . Van begin september tot eind oktober sukkelde ik ook met plantar fasciatis aan mijn rechtervoet en dit hielp de goesting zeker en vast niet. Vanaf januari begint het indoorseizoen hier, de aanloop naar een vrij belangrijk outdoorseizoen voor mij. Vanaf dan zal ik proberen jullie op de hoogte te houden van alle wedstrijden en trainingsweken die ik hier afleg.

Ondertussen heb ik hier mijn eerste cross-seizoen afgewerkt. Een seizoen dat vooral in functie stond van aanpassen en een goede basis leggen voor de zomer. Vooral het grote verschil in de wedstrijdafstand in vergelijking met de crossen in Belgie was een grote uitdaging voor mij. Nog nooit heb ik zo hard gewerkt aan mijn basis in de winter en ik hoop dat dit zich dan ook gaat vertalen in mooie resultaten deze zomer. Deze winter liep en loop ik nog steeds weken van 90km met enkele uitschieters van +100km. Toch een verschil van 50-60km /week in vergelijking met vorige winterseizoenen.

Gezien de wedstrijdafstanden was dit hoge kilometeraantal ook wel nodig. Hier in Amerika kreeg ik in de normale crossen 8km voorgeschoteld en in de iets belagrijkere zelfs 10km. Gelukkig gaf mijn coach me een mooi aanpassingsprogramma waardoor ik niet meteen in een 8km race werd gesmeten. Terwijl mijn blessure (plantar fasciatis) nog niet helemaal hersteld was liep ik in oktober mijn eerste cross op amerikaanse bodem. Het was een kleinere wedstrijd over 5km waar ik vooral moest kijken waar ik op dat moment stond. Na ong. een kleine 2 weken duurlopen liep ik na 17'30 binnen op een traag en modderig parcours. (De 2de in de wedstrijd liep 90 sec. trager dan vorig jaar op een identiek maar droog parcours). 2 weken later mocht ik starten in de 'Prenationals' een zeer qualitatieve en hoogstaande wedstrijd op hetzelfde parcours als de grootste veldloop in amerike, de 'Nationals'. Dit was een 8km wedstrijd, maar ik kreeg de opdracht om 6km zo hard te lopen als ik kon en daarna uit te stappen. Dit om langzaam aan gewoon te worden aan de langere afstanden. Deze wedstrijd heeft een grote indruk op mij achter gelaten. Ik mocht lopen tegen echte toppers zoals Samuel Chalanga (NCAA national Champion XC 09) en Trevor Dunbar ( een zeer groot talent in Amerika). Aan het 1km-punt passeerde ik in 2'54 en liep ik achteraan... De kop van de wedstrijd was 20 sec eerder gepasseerd. Als ik dit alles bekijk, verschiet ik er niet meer van dat 3 amerikanen in de laatste 10 jaar de 13'-grens op de 5000m gebroken hebben. Het niveau is hier ongeloofelijk hoog en zonder HARD te werken van jongs af aan (+16 jaar) kom je er hier niet, of beter gezegd, val je hier niet op.

De volgende wedstrijd op het programma was dan de Southland Conference. Hier liep ik mijn eerste 8km race (toen nog mijn langste wedstrijd ooit). Het werd een voltreffer. Ik liep op een heuvelachtig parcours binnen op een 20ste plaats in 25'25 (3'10/km) en won samen met het Team de Southland Conference. Binnekort krijg ik ook mijn 'Conference Kampioenenring', vergelijkbaar met een kampioenenring die de spelers in de NBA krijgen. BLNG BLING. Ik was zeer tevreden over mijn eerste 8km en kijk dan ook al uit naar volgend jaar, waar ik echt iets hoop te doen op 'een langere afstand'. Maar 'het winnen van de conference' was slechts een eerste doel. Als team hadden we uitzicht op een plaatsje in de grootste race van het jaar, de Nationals. Hiervoor moesten we bij de 2 eerste teams in onze region eindigen. Hiervoor trokken we naar het golfterrein van Baylor University (Universiteit van Jeremy Wariner en Michael Johnson) en hoopten we de klus te klaren. Geen gemakkelijke opdracht met Arkansas (Dorian Ulrey, Haile Solomon) als de haast onklopbare tegenstanders. We wisten op voorhand dat we moesten strijden voor dat 2de plaatsje over een slagveld van 10km. Dit met de University of Texas (universiteit van Leonel Manzano) en Texas A&M. Jammer maar helaas werden we voor het 4de jaar op rij 3de en konden we de vehoopte Nationals op onze buik schrijven. Zelf was ik vrij teleurgesteld omdat ik ook niet echt mijn beste wedstrijd liep. Op een heuvelachtig parcours zat ik na 8km nog op schema voor een tijd van 32'00 maar kwam in de laatste 2 km de man met de hamer tegen en werd 20plaatsen teruggeslagen in een tijd van 33'40.

Op dit moment werk ik nog steeds hard aan de basis en focus ik me volledig op het zomerseizoen. Er wordt nu ook veel aan algemene kracht en stabilisatie gewerkt, iets waar ik zeker de vruchten van zal plukken.

16 december vlieg ik terug naar belgie voor een 20-tal dagen. Ik kijk er enorm naar uit maar eerst moet ik mijn semester hier nog succesvol afwerken.

 

See y'all Soon! 

 

21:54 Gepost door Maarten Van Dyck in Runnin' | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |