05-07-10

Nieuwe Website

http://maartenvandyck.weebly.com

15:25 Gepost door Maarten Van Dyck in Runnin' | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-02-10

Husky Classic

Vrijdag trok ik richting Seattle, Washington voor mijn 2de 3000m indoor ooit. De Dempsey Indoorbaan was het scenario voor de jaarlijkse Husky Classic, georganiseerd door de University of Washington, die bekend staat voor zijn toptijden op de afstandnummers. o.a. Oregon, Stanford, Oklahoma State, e.a reizen hier elk jaar naar af. Ik vond het dan ook een hele mooie kans om me daar eens te meten met de grotere jongens. Vrijdag zag ik Oregon Track Club een wereldrecord lopen op de Distance Medley Race (een aflossingswedstrijd:1200m -400m - 800m - 1609m) en ook de 5000m reeksen. De snelste reeks werd gewonnen in 13'42, en in deze reeks zag ik ook enkele amerikaanse leeftijdsgenoten naar een tijd onder de 14'00 lopen. Eerlijk gezegd dacht ik toen "ik krijg morgen een goed pak slaag in de 3000m". Maar dit motiveerde me juist meer om er echt eens alles uit te halen.

Zaterdagochtend nog vrij vroeg opgestaan om los te lopen waarna ik me de rest van de dag kalm hield en concentreerde op de koers. Rond 5u in de namiddag was het dan zover, mijn debuut in een grote koers op de piste. We stonden met 24 atleten aan de start waardoor ik op de 2de rij moest starten. Aangezien ik met de slechste tijd ingeschreven stond in mijn reeks (8'14, en dat is dan nog gelogen ook ;) ), had ik me voorgenomen om de eerste ronden een plaatsje te zoeken en zo rustig mee te schuiven. De start was vrij hectisch maar achteraf gezien (in het filmpje) was ik nog een van de betere starters op de 2de rij. Ik zat middenin het pak, waar ik me niet echt comfortabel voelde. Ik besloot om me een beetje te laten afzakken om zo in de binnenbaan te kunnen lopen. Maar daar was ik dan ook weer niet tevreden aangezien er in de vrouwenkoersen veel gaten vielen. Hierdoor voelde ik me genoodzaakt om een tijdje in de 2de baan te lopen tot het deelnemersveld wat meer zou openbreken. Een ander probleempje was dat ik door de langere piste geen idee had welk tempo ik aa het lopen was, ik moest uitgaan van de tijden die ze me aan de kant toeriepen (4'24 - mijl / 8'10 tempo), dit was ook niet volledig correct, aangezien ik de hele wedstrijd op 8'13-8'15 tempo liep. Met nog ongeveer 400m te gaan liep ik vooraan mee in het achtervolgende groepje en besloot er om zelf voor te gaan en de kop te pakken. Dit was achteraf gezien een slecht idee aangezien ik een mentaal klopje krijg als ik tegen het slot lopers zie passeren. Ik vechte nog voor wat ik waard was maar het beste was er een beetje af. Toch liep ik nog binnen in een mooie tijd van 8'16"51 en dit op een 10de plaats in mijn reeks!

Wie mij een beetje kent weet dat ik met weinig koersen echt tevreden ben, en met deze wedstrijd ben ik dan ook niet 100% tevreden, maar ik ben wel blij dat ik heb bewezen dat ik in die koers thuishoorde. Ook liep ik 10 sec sneller dan mijn outdoor PR en slechts 3.49 sec trager dan het nationale juniorenrecord (3de prestatie indoor aller tijden na Daniel De Clerck en Dieter Vanstreels), dus ik kan eigenlijk niet anders dan tevreden zijn.

Wedstrijdvideo op Flotrack:

http://www.flotrack.org/videos/coverage/view_video/236485...

See Ya

Van Dyck

20:19 Gepost door Maarten Van Dyck in Runnin' | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-02-10

Back in Beaumont, start van het pisteseizoen

Na mijn veel te korte vakantie in Belgie zit ik nu ondertussen al een goei 3 weken terug in Texas. Het was even moeilijk om het thuisfront terug te verlaten maar de sneeuw liet ik maar al te graag achter, daar heb ik me dood aan geergerd tijdens mijn dagelijkse duurlopen. Ook stond ik op 3 januari aan de start van de cross cup van Hulshout. Veel heb ik hier niet over te vertellen, ik kwam er gewoon niet aan te pas, niet goed genoeg in de Belgische sneeuw. Dat hoofdstuk heb ik dan ook snel afgesloten. Wel nog eens mijn felicitaties aan Erwin Leysen, die daar zeer sterk voor de dag kwam. Ik heb het Belgische veldloopgebeuren hier ook wat gevolgd, en Erwin is toch wel mijn favoriet om in Maart met de Belgische juniorentitel te gaan lopen. Maar er zijn nog wel enkele andere favorieten denk ik dus het zal een mooie strijd worden. Ook de prestatie van Dries Basemans in Hulshout vond ik zeer indrukwekkend. Lange tijd in het zog van Leysen en enkel op het einde een steekje moeten laten vallen.

Hier verloopt alles terug goed, de lessen zijn weer begonnen en de trainingen gaan op het moment zeer goed. Net na ik terugkwam had ik even een weekje waar het echt niet in draaide. Dit was even een moeilijk moment voor mij maar mede dankzij mijn coaches heb ik het hoofd toch boven water kunnen houden. Een week later liep alweer de pannen van het dak op training en voorbije zaterdag liep ik een Belgisch Junioren Record op de mijl Indoor in Houston. De wedstrijd zelf stond al op video op Facebook en Youtube en nu ook op mijn blog. Ik liep in deze wedstrijd ook naar mijn eerste Over All overwinning op Amerikaanse bodem en dit in mooi gezelschap. Mijn teammaat Joonas Harjamaaki (8'40 steeplechase) die het meeste tempowerk deed werd 2de. Verder zat ook David Rooney (Een ier die 58ste op de Amerikaanse Veldloopkampioenschappen eerder dit jaar werd en 14'11 in de 5000m), Larry Brooks (sub 1'50 loper op 800m), Scott Zivick ( Sub 3'50 1500m) e.a.

Zoals je kan zien in de video liep ik zeer relaxed en ben steeds gewoon de koploper gevolgd om het in de laatste 50m af te maken. Ik zag dit als een mooie training voor de conference kampioenschappen binnen een goede 3 weken. Waar de wedstrijden eerder tactisch gelopen worden.

Volgende zaterdag, 14 februari loop ik een 3000m in Seattle Washington, voor deze wedstrijd leg ik de lat voor mezelf vrij hoog. Dit is een mooie kans om met enkele van Amerika's beste afstandlopers te strijden. Ik maak me geen ilussies en zal al blij zijn als ik gewoon kan volgen. Interessant weetje is dat de minimum inschrijvingstijd voor deze wedstrijd 8'25 is. Talent op een hoopje dus.

Tot Binnekort

Groeten Maarten

Video BR Junioren Mijl:

 

21:35 Gepost door Maarten Van Dyck in Runnin' | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

08-12-09

Arkansas State Kickoff Classic

Het voorbije weekend trokken we met het volledige trackteam, sprinters inbegrepen, richting Jonesboro, Arkansas voor de eerste Indoormeeting van het seizoen. Het werd een 2-daags tripje aangezien Jonesboro 10u van ons verwijderd lag. Deze zomer zal ik het normaal gezien weer op de 1500m houden, dat is toch wel tot mijn favoriete nummer aan het uitgroeien, en hier heb ik toch al mooie tijden op gelopen. Maar om de overgang van cross naar pisteseizoen rustiger aan te pakken zal ik in het indoorgebeuren meer 3000en lopen. 

Zaterdag stond ik aan de start van mijn eerste 3000 indoor. Het was een kleinere meeting dus vreesde ik dat ik het werk zelf zou moeten doen. Mijn teammaat, Samuel Kosgei (10.000m:28'45; 5000m: sub 14'00) dacht dat hij nog niet echt goed zat, waardoor hij me zei dat hij de eerste kilometer in mijn spoor zou volgen. Gelukkig stond er een loper aan de start met een haas voor 8'30. Dit was erg welkom, want ik had niet echt zin in een race tegen de klok. Ik nestelde meteen achter de haas en we liepen mooi rondjes van 34" (200m). Na 500m kwamen enkele atleten zich tussen mij en de haas nestelen, waaronder mijn teammaat Sammy. De haas verliet de wedstrijd na 1km, waar ik in 2'50 passeerde. Perfect op schema en het zat allemaal nog heel fris. Bij de anderen ging het al iets minder vlot en ze moesten langzaam aan afhaken. Op dat moment liep mijn teammaat aan de leiding en ik in 4de stelling. Ik zag dat de anderen een gaatje moesten laten op mijn teammaat, waardoor ik me zo snel mogelijk naar de 2de positie probeerde te reppen.  Spijtig genoeg had Sammy al een klein gaatje en kreeg ik dit niet dicht, waarschijnlijk omdat ik nog niet echt specifiek heb getraind en ik moeilijk zulke tempowisselingen aan kan. Dus bleef ik steken op het 8'30 tempo voor de resterende 1500m en liep ik als 2de ook binnen in deze tijd. 

Ik ben zeer tevreden over deze wedstrijd, al bij al liep ik vrij makkelijk een mooi, egaal tempo (2'50-5'40-8'30) en zat ik nog vrij fris aan de finish. Ik kon echter niet echt versnellen. Ik wou wel, maar de benen lieten het niet echt toe. Dit is iets waar ik de komende maanden nog genoeg tijd voor heb om aan te werken. Het feit dat ik zo dicht kom tegen mijn outdoor PR in de eerste indoormeeting stelt me alleen nog maar meer tevreden. 

Op dit moment kijk ik enorm uit om terug naar mijn familie en Belgie te keren. Het is lang genoeg geweest, toch voor even. Ik zal wss ook 1 of meerdere keren in het Belgisch velloopgebeuren aan de start komen. Hulshout staat, vermits geen ongelukken, vast en verder moet ik nog eens goed nadenken over Brussel of Ertvelde. Brussel zal waarschijnlijk iets te vroeg komen omdat dit slecht 4 dagen na mijn terugvlucht is, en ik niet weet hoe het lichaam zal reageren op het tijdverschil. Het belangrijkste nu is dat ik door mijn examens geraak en dat ik zonder problemen thuis raak.

 

Veel succes aan alle lopers in Dublin! Een van mijn teammaten hier zal daar ook aan de start komen in de seniorencross. Joonas Harjamaaki van Finland, is een jonge steeplespecialist (8'40) en staat gebrand om mijn landgenoten te kloppen Knipogen.

Let The Beast GO!

 

 

De spikes zijn er klaar voor!

DSC00359

En ik ook ... 

Speedsuit

05:35 Gepost door Maarten Van Dyck in Runnin' | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

27-11-09

Lang geleden...

Het is alweer een hele tijd geleden sinds mijn laatste blogbericht. Wel ik moet toegeven dat ik de laatste maand niet echt de goesting en ispiratie had om hier iets neer te schrijven. . Van begin september tot eind oktober sukkelde ik ook met plantar fasciatis aan mijn rechtervoet en dit hielp de goesting zeker en vast niet. Vanaf januari begint het indoorseizoen hier, de aanloop naar een vrij belangrijk outdoorseizoen voor mij. Vanaf dan zal ik proberen jullie op de hoogte te houden van alle wedstrijden en trainingsweken die ik hier afleg.

Ondertussen heb ik hier mijn eerste cross-seizoen afgewerkt. Een seizoen dat vooral in functie stond van aanpassen en een goede basis leggen voor de zomer. Vooral het grote verschil in de wedstrijdafstand in vergelijking met de crossen in Belgie was een grote uitdaging voor mij. Nog nooit heb ik zo hard gewerkt aan mijn basis in de winter en ik hoop dat dit zich dan ook gaat vertalen in mooie resultaten deze zomer. Deze winter liep en loop ik nog steeds weken van 90km met enkele uitschieters van +100km. Toch een verschil van 50-60km /week in vergelijking met vorige winterseizoenen.

Gezien de wedstrijdafstanden was dit hoge kilometeraantal ook wel nodig. Hier in Amerika kreeg ik in de normale crossen 8km voorgeschoteld en in de iets belagrijkere zelfs 10km. Gelukkig gaf mijn coach me een mooi aanpassingsprogramma waardoor ik niet meteen in een 8km race werd gesmeten. Terwijl mijn blessure (plantar fasciatis) nog niet helemaal hersteld was liep ik in oktober mijn eerste cross op amerikaanse bodem. Het was een kleinere wedstrijd over 5km waar ik vooral moest kijken waar ik op dat moment stond. Na ong. een kleine 2 weken duurlopen liep ik na 17'30 binnen op een traag en modderig parcours. (De 2de in de wedstrijd liep 90 sec. trager dan vorig jaar op een identiek maar droog parcours). 2 weken later mocht ik starten in de 'Prenationals' een zeer qualitatieve en hoogstaande wedstrijd op hetzelfde parcours als de grootste veldloop in amerike, de 'Nationals'. Dit was een 8km wedstrijd, maar ik kreeg de opdracht om 6km zo hard te lopen als ik kon en daarna uit te stappen. Dit om langzaam aan gewoon te worden aan de langere afstanden. Deze wedstrijd heeft een grote indruk op mij achter gelaten. Ik mocht lopen tegen echte toppers zoals Samuel Chalanga (NCAA national Champion XC 09) en Trevor Dunbar ( een zeer groot talent in Amerika). Aan het 1km-punt passeerde ik in 2'54 en liep ik achteraan... De kop van de wedstrijd was 20 sec eerder gepasseerd. Als ik dit alles bekijk, verschiet ik er niet meer van dat 3 amerikanen in de laatste 10 jaar de 13'-grens op de 5000m gebroken hebben. Het niveau is hier ongeloofelijk hoog en zonder HARD te werken van jongs af aan (+16 jaar) kom je er hier niet, of beter gezegd, val je hier niet op.

De volgende wedstrijd op het programma was dan de Southland Conference. Hier liep ik mijn eerste 8km race (toen nog mijn langste wedstrijd ooit). Het werd een voltreffer. Ik liep op een heuvelachtig parcours binnen op een 20ste plaats in 25'25 (3'10/km) en won samen met het Team de Southland Conference. Binnekort krijg ik ook mijn 'Conference Kampioenenring', vergelijkbaar met een kampioenenring die de spelers in de NBA krijgen. BLNG BLING. Ik was zeer tevreden over mijn eerste 8km en kijk dan ook al uit naar volgend jaar, waar ik echt iets hoop te doen op 'een langere afstand'. Maar 'het winnen van de conference' was slechts een eerste doel. Als team hadden we uitzicht op een plaatsje in de grootste race van het jaar, de Nationals. Hiervoor moesten we bij de 2 eerste teams in onze region eindigen. Hiervoor trokken we naar het golfterrein van Baylor University (Universiteit van Jeremy Wariner en Michael Johnson) en hoopten we de klus te klaren. Geen gemakkelijke opdracht met Arkansas (Dorian Ulrey, Haile Solomon) als de haast onklopbare tegenstanders. We wisten op voorhand dat we moesten strijden voor dat 2de plaatsje over een slagveld van 10km. Dit met de University of Texas (universiteit van Leonel Manzano) en Texas A&M. Jammer maar helaas werden we voor het 4de jaar op rij 3de en konden we de vehoopte Nationals op onze buik schrijven. Zelf was ik vrij teleurgesteld omdat ik ook niet echt mijn beste wedstrijd liep. Op een heuvelachtig parcours zat ik na 8km nog op schema voor een tijd van 32'00 maar kwam in de laatste 2 km de man met de hamer tegen en werd 20plaatsen teruggeslagen in een tijd van 33'40.

Op dit moment werk ik nog steeds hard aan de basis en focus ik me volledig op het zomerseizoen. Er wordt nu ook veel aan algemene kracht en stabilisatie gewerkt, iets waar ik zeker de vruchten van zal plukken.

16 december vlieg ik terug naar belgie voor een 20-tal dagen. Ik kijk er enorm naar uit maar eerst moet ik mijn semester hier nog succesvol afwerken.

 

See y'all Soon! 

 

21:54 Gepost door Maarten Van Dyck in Runnin' | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-08-09

Eerste 2 weken in Texas

Het heeft een tijdje geduurd, maar nu heb ik toch even tijd gevonden om mijn zegje hier te doen. Hoewel morgen pas het academiejaar van start gaat waren de eerste weken hier al vrij vermoeiend en druk. Zo staat de eerste training hier gepland om 6u30 in de ochtend om de zon te ontlopen en mogen we in de namiddag ons zweet nog eens boven halen om onder een brandende zon en 40*C stabilisatietraining en loopscholing te doen. De rest van mijn tijd, overdag, ging de voorbije weken dan ook vooral naar slapen, films en het WK in Berlijn.

Toen ik hier 2 weken geleden toe kwam op de campus was het hier enorm kalm en stil. Slechts enkele leden van het cross-country team (de afstandlopers) hadden zich al op de campus gevestigd, voor de rest was het hier dode boel. Ik zat alleen op mijn kamer of 'dorm', hoe ze dat hier noemen, en moest mijn tijd zien te vullen tot het hier wat levendiger werd. De eerste dagen had ik het daarom ook enorm lastig om me hier aan te passen. Normaal heb ik nooit last van heimwee maar deze keer werd ik niet gespaard. Gelukkig kon ik rekenen op enkele sympathieke teamleden die me hielpen de eerste dagen te slijten. Na een 5-tal dagen arriveerden de meesten van mijn teamleden en begon ik het hier stilaan naar mijn zin te krijgen. Ondertussen is ook mijn roommate, Cedric Coppens, toegekomen. Ondanks eenzelfde nationaliteit is communiceren niet vanzelfsprekend. Mijn Frans is gene vette, net als zijn nederlands. We proberen het nu in het engels al heeft cedric daar nog wat problemen mee. Maar daar wordt aan gewerkt!

Morgen start het academiejaar hier. Ik zal de richting 'Nursing' (verpleegkunde) aanvatten. In tegenstelling tot het belgische hoger onderwijs, zijn de eerste 2 jaren hier vrij basis en krijgen we ook nog wiskundeboeken, geschiedenisboeken en engelsboeken onder onze neus gewreven. Het positieve punt is dat ik via mijn 'Student-Athlete'-statuut maar 15 uur les per week krijg en dus ruim de tijd heb om mijn conditie op peil te houden. Dit beschouw ik als een luxe die ik in Belgie niet zou hebben.

Om nog even te spreken over de sportomkadering. Toen ik voor het eerst in de de gebouwen van het 'Athletics-Department' wandelde was ik verbaasd over wat er allemaal ter beschikking van het team werd gesteld. Zo maak ik hier dagelijks gebruik van ijsbaden, massages en andere professionele begeleiding en krijgen we ook elke maand een dopingtest voorgeschoteld.

Op dit moment ben ik enorm blij met mijn beslissing om naar de States te trekken om te studeren als 'Student-Athlete'. De omkadering hier is indrukwekkend en de mogelijkheden liggen voor het grijpen. Maar mijn coach hier maakt ons er dagelijks attent op dat er gewerkt moet worden voor resultaten en dat niets vanzelf komt.

WE'LL JUST KEEP ON BALLIN'!

Binnekort zorg ik voor wat fotos van de sportinfrstructuren (ijsbaden etc.)

5692_1221931989589_1267638776_30669723_6255174_n5692_1221932069591_1267638776_30669725_3349067_n

5692_1221932109592_1267638776_30669726_6881739_n

5692_1221932189594_1267638776_30669727_1314290_n5692_1221932269596_1267638776_30669729_8106460_n

19:21 Gepost door Maarten Van Dyck in Runnin' | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

09-08-09

FC Ninove, Afsluiter van een mooi seizoen

Gisteren stond ik voor de laatste keer dit seizoen aan de start van een pistenummer. De records waren allemaal al gelopen, niets moest meer. Toch wou ik nog 1 keer bewijzen dat mijn 3'50 van Brasschaat geen toevalstreffer was.

Ik werd in de C-reeks ingedeeld waar we konnen rekenen op luxehaas Bert Misplon. Hij zou 800m-900m voor zijn rekening nemen. Na de start raakte ik al meteen ingesloten, niet erg op dat moment want vanvoor liepen ze iets te snel waardoor ik op het perfecte 3'50 tempo liep. Ik probeerde langzaam aan op te schuiven en dit gebeurde niet zonder kleerscheuren. Er werd flink geduwd en getrokken, en ik heb er wel 3 keer bijna gelegen! Het jojo-effect dat dit gewoel met zich meebracht was dan ook zeker niet ideaal. Bert Misplon deed zijn taak weer eens voortreffelijk en na 2'34 passeerden we de 1000m. Met nog een laatste ronde te gaan raakte ik en een 4-tal andere atleten stilaan afgezonderd en zo gingen we gelukkig met weinig de laatste 200 in. Een sterke Peter Coosemans/ROBA kwam me op de meet nog de 3de plaats afsnoepen en tevens de 4de plaats op de juniorenranglijst, dit met 1 honderste! Ik kwam binnen op de 4de plaats in 3'50"61, 3 hondersten boven mijn record. Zonder dit gewoel, twijfel ik er niet aan dat we onder de 3'50 waren gedoken.

Met deze tijd bevestig ik toch mijn vorm en kan ik met een gerust gemoed naar de states vertrekken waar binnen een kleine maand het cross-seizoen al start.

De prestaties van de andere ROBA-atleten zijn zeker ook het vermelden waard, Wesley De Kerpel liet zien wat hij eigenlijk al een jaar eerder had kunnen laten zien en liep schitterend naar een 3'45 chrono, Lukas Bosmans liep in zijn eerste wedstrijdseizoen gisteren naar 3'53"54, wat gaat dit de komende jaren geven? En Nick Pans toonde dat men ook met hem rekening moet houden op de Kampioenschappen binnen een dikke maand en liep mooi naar 1'52"82 op 800!

Deze dinsdag stap ik op de vlieger richting Beaumont, TX. Ik heb er lang naar uit gekeken maar nu besef ik pas dat ik het hier toch wel zal missen! Maar in december sta ik hier alweer terug voor vakantie en pik ik misschien wel een crossje mee!

 

Ik houd jullie op de hoogte!!

 

See Ya!!!

 

14:37 Gepost door Maarten Van Dyck in Runnin' | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |